We komen aan op het supermoderne vliegveld Pudong. Uitladen, karretje opzoeken, koffers erop. Yun checkt voor ons in. Wij slingeren ons een weg om de koffers af te geven. Het afscheid van Yun volgt. Zij zegt dat zij een heel leuke groep gehad heeft. Ik denk dat ze het meent. Iedereen geeft braaf een handje. Ik geef haar een zoen op beide wangen. Zij moet lachen. “De eerste keer dat vreemde man mij zoent, ik heel erg gek vinden. Is heel gek voor Chinese vrouw”. Dag Yun, ik ben blij dat ik je heb leren kennen. Je was absoluut een toegevoegde waarde aan deze reis! Voordat ik langs de douane ga, moet ik weer een papier invullen, zodat de Chinese overheid zeker weet dat ik het land ook weer verlaten heb. Rugzak en fototoestel worden weer doorgelicht. Ik loop het poortje door en wordt niet gefouilleerd. Taxfree shoppen zou kunnen. Ik loop de winkeltjes langs, maar zie eigenlijk niets wat bijzonder mijn aandacht trekt. Nadat ik Ine en Mike ergens ben tegengekomen, besluiten wij iets te gaan drinken. We worden in een cafeetje naar binnen gelokt door een Chinese schone en betalen daar een godsvermogen voor een glas jus d’orange. De rest van mijn Chinese bankbiljetten en munten stop ik in een box voor zielige Chinezen, in dit geval Mongoolse mongolen. Om 12:05 uur kunnen we via gate 15 boarden. Nadat we eindelijk ingepakt zijn, blijkt er één passagier  te veel aan boord te zijn. Is er misschien een vrijwilliger die morgen wil vliegen in plaats van vandaag, maar dan wel business class? Ik zie geen vrijwilliger opstaan. Vertraging dus. Drie kwartier. Uiteindelijk vertrekken wij om 13:30 uur. De reis terug is gewoon vervelend. Achter zit een man die er bezwaar tegen heeft als ik mijn stoel achterover zet. Gelukkig zit ik bij het gangpad en kan zo mijn benen iets beter kwijt. De beenruimte van de KLM economy class is 79 cm, die van Air China 86 cm. Scheelt toch! Gelukkig is deze vliegreis ook slaapverwekkend, zodat de tijd wat sneller gaat. Eten, drinken, filmpje kijken, kletsen en slapen. De reisduur is 11 uur en nog wat. We vliegen eerst van Pudong naar het noorden en bij Beijing buigen we af naar het westen. Daarom duurt de terugreis ook circa 2 uur langer. De landing op Schiphol vindt plaats om 18:11 uur locale tijd. Nadat het toestel is leeggeschud, lopen en glijden we naar de bagagehal. Iedereen vindt zijn of haar eigen koffer en in een hoek nemen we afscheid en bedanken elkaar voor het aangename gezelschap. Ine en ik lopen met ons karretje langs de douane. We hebben niets aan te geven en gelukkig geloven de douanebeambten ons op onze eerlijke gezichten. De schuifdeuren gaan open en daar staan Bettie, Karel en Marriët. Veel geknuffel. We lopen naar de parkeergarage, vinden de auto. Nu voel ik pas hoe moe ik ben, maar ook hoe voldaan. Karel brengt ons naar huis en er is een eind gekomen aan de reis van mijn leven.